Hof van Justitie schept duidelijkheid over verzendkosten en drempelbedragen

Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJ EU) heeft op 9 april 2026 een belangrijke uitspraak gedaan over de manier waarop webwinkels verzend- en verwerkingskosten mogen tonen bij online verkoop. In het arrest C‑62/25 (ECLI:EU:C:2026:256) wordt verduidelijkt wanneer dergelijke kosten wel en niet onderdeel zijn van de ‘verkoopprijs’ in de zin van de Richtlijn prijsaanduiding (Richtlijn 98/6/EG). Dit arrest is zeer relevant voor de e‑commerce sector, omdat veel webwinkels werken met gratis verzending vanaf een bepaald drempelbedrag.

De kern van de uitspraak

In deze zaak stond de vraag centraal of forfaitaire verwerkings- of verzendkosten, die alleen worden berekend bij bestellingen onder een bepaald minimumbedrag, moeten worden meegenomen in de verkoopprijs van een product. Het Hof oordeelt dat dit niet hoeft, mits aan een aantal duidelijke voorwaarden wordt voldaan.

Volgens het HvJ EU vallen dergelijke kosten niet onder het begrip ‘verkoopprijs’ wanneer zij:

• niet onvermijdelijk zijn voor de consument;
• vermijdbaar zijn door bijvoorbeeld een hogere bestelwaarde te bereiken; en
• variëren afhankelijk van de totale bestelwaarde.

Het Hof benadrukt dat de verkoopprijs van een product juist bedoeld is om consumenten in staat te stellen producten eenvoudig te vergelijken. Het opnemen van variabele en vermijdbare kosten in de productprijs zou dat doel ondermijnen.

Transparantie blijft essentieel

Dat dergelijke kosten buiten de verkoopprijs mogen blijven, betekent niet dat webwinkels ze mogen verstoppen. Integendeel: het Hof stelt expliciet dat bijkomende kosten duidelijk, ondubbelzinnig en afzonderlijk moeten worden vermeld. De consument moet vóór het afronden van de bestelling helder kunnen zien welke extra kosten van toepassing zijn en onder welke voorwaarden deze vervallen.

In dit verband acht het Hof de gemiddelde consument goed in staat om de afzonderlijk vermelde kosten bij de productprijs op te tellen om tot een totaalprijs te komen, zolang de informatie maar transparant wordt gepresenteerd.

Belangrijk is ook dat het gekozen minimumbedrag realistisch moet zijn. Als het drempelbedrag feitelijk zo hoog is dat de kosten in de praktijk bijna altijd verschuldigd zijn, kan niet meer worden gesproken van ‘vermijdbare’ kosten.

Achtergrond van de zaak

De zaak was aan het HvJ EU voorgelegd door het Duitse Bundesgerichtshof, naar aanleiding van een procedure die was aangespannen door de Duitse consumentenorganisatie. Het ging om een webwinkel die producten aanbood met de mededeling ‘gratis verzending’, terwijl bij kleine bestellingen alsnog forfaitaire verwerkingskosten in rekening werden gebracht. Deze kosten werden pas zichtbaar via een toelichting bij de prijs en later in de winkelmand.

Het Hof maakt duidelijk dat een dergelijke constructie niet per definitie in strijd is met het Europese consumentenrecht, zolang de vermelding van de bijkomende kosten voldoende helder en tijdig gebeurt.

Wat betekent dit voor de e‑commerce sector?

Voor webwinkels biedt deze uitspraak belangrijke rechtszekerheid. Het bevestigt dat:

• werken met gratis verzending vanaf een drempelbedrag in beginsel is toegestaan; (soms werd dit weleens als een dark pattern bestempeld)
• variabele verzend- of verwerkingskosten niet in de productprijs hoeven te worden verwerkt;
• transparantie richting de consument doorslaggevend blijft.

Tegelijkertijd is dit arrest een duidelijke waarschuwing: onduidelijke asterisken, verborgen subpagina’s of misleidende teksten over ‘gratis verzending’ kunnen alsnog tot problemen leiden. Webwinkels doen er goed aan hun prijsaanduiding en checkout zorgvuldig tegen deze uitspraak aan te houden.

Conclusie

Het HvJ EU onderstreept met dit arrest de balans tussen prijsvergelijkbaarheid en transparantie. Voor de e‑commerce sector betekent dit ruimte om commerciële strategieën zoals drempelbedragen te blijven hanteren, mits consumenten vooraf duidelijk en eerlijk worden geïnformeerd. Een heldere prijsweergave blijft daarmee niet alleen een wettelijke verplichting, maar ook een belangrijk onderdeel van consumentenvertrouwen.