Stappenplan en checklist voor webshops met betrekking tot duurzaamheidscommunicatie.

Bijna de helft van de Nederlandse consumenten geeft aan duurzaamheid mee te wegen bij een aankoop, namelijk 47% van de consumenten. En wanneer consumenten duurzaamheidsinformatie zoeken, doen zij dit in 44% van de tijd via de webshop zelf. Hoog tijd dus om je duurzaamheidscommunicatie op orde te brengen.  

Om duurzaamheidscommunicatie van (web)winkels beter te stroomlijnen, zijn er sinds september 2026 aangescherpte regels van kracht gegaan. Deze regels komen voort uit de Europese richtlijn Empowering Consumers for the Green Transition, ook wel afgekort tot ECGT of EmpCo. Via dit artikel lees je alle details en als extra hulpmiddel bieden we je hieronder een stappenplan en checklist om je duurzaamheidscommunicatie op een heldere en juridisch juiste manier in te richten.  

Het stappenplan 

1. Weet waar op je website duurzaamheidsuitingen gedaan worden.  

Duurzaamheidsuitingen zijn vaak verweven door de website heen, van het jaarverslag tot een over-ons pagina, en ook op productpagina’s wordt vaak gecommuniceerd over duurzaamheidskenmerken van het assortiment. Zorg ervoor dat je inzichtelijk hebt op welke plaatsen duurzaamheidscommunicatie en -claims gedaan worden.  

2. Spreek af wie er binnen je organisatie (eind)verantwoordelijk is voor duurzaamheidscommunicatie.  

Als je inzichtelijk hebt waar welke uitingen gedaan worden, kun je afspraken maken welke collega verantwoordelijk is voor welk onderdeel. Het is verstandig om de eindverantwoording bij één persoon te leggen, dit kan bijvoorbeeld de communicatie-specialist zijn, de duurzaamheidsmanager of iemand met een juridische achtergrond. Per onderdeel kan een deelverantwoordelijke aangesteld worden, zo kan een product-owner bijvoorbeeld de verantwoordelijkheid dragen voor de duurzaamheidscommunicatie binnen zijn of haar productcategorie.  

We raden het aan om deze afspraken te borgen in je organisatie. Door het vast te leggen, blijven afspraken bestaan, ook wanneer medewerkers van positie wisselen of de organisatie verlaten.  

3. Weet wat er wel en niet kan.  

Hierbij een korte checklist om op een begrijpelijke en juridische correcte manier je duurzaamheidsuitingen vorm te geven. Kijk ook eens in onze Handleiding Duurzaamheidsfilters voor concrete voorbeelden.  

• Correct: Mijn uitingen zijn feitelijk en controleerbaar.  Deze regel geldt voor al je duurzaamheidsuitingen. Voorbeeld 1: wanneer je communiceert over duurzaamheidsaspecten van je product, zorg ervoor dat je de juiste documentatie hebt om dit te onderbouwen, indien nodig vraag je bewijslast op bij de producent. Voorbeeld 2: wanneer je communiceert over duurzaamheidsambities of -inspanningen van je bedrijf, wordt dit ondersteund met openbaar toegankelijke doelstellingen en plannen.  
   
• Correct: Ik geef duidelijk aan bij welk aspect van mijn bedrijf of product de betreffende duurzaamheidsclaim hoort.  Een kenmerk van een onderdeel kun je niet communiceren als een kenmerk voor het hele product of de hele organisatie. Voorbeeld 1: wanneer een trui gemaakt is van 80% polyester en 20% gerecyclede wol, zorg je ervoor dat het duidelijk is dat het product deels gerecycled is, en wek je niet de indruk dat dit over het hele product gaat. Voorbeeld 2: wanneer een deel van je assortiment onder biologische omstandigheden wordt geproduceerd, wek je niet de indruk dat dit over het totale productaanbod gaat.  
   

• Correct:  Ik communiceer alleen over zaken die daadwerkelijk onderscheidend zijn op duurzaamheidsgebied. Irrelevante aspecten en wettelijke verplichtingen kunnen niet gebruikt worden voor duurzaamheidsclaims. Voorbeeld 1: sinds medio 2026 is het bij wet verboden om onverkocht textiel te vernietigen. Je kan dit niet framen als een duurzaamheidsinspanning. Voorbeeld 2: in Europa is het voor cosmetica verboden om te testen op dieren, de claim ‘proefdiervrij’ is daarmee een misleidende claim.  
   

• Correct: Ik maak alleen vergelijkingen als ik voldoende data heb van beide producten. Wanneer je gebruik maakt van vergelijkende termen, is het nodig dat je inzicht geeft in onder andere: de verschillende producten die je vergelijkt, welke vergelijkingsmethode je gebruikt, en hoe je ervoor zorgt dat je vergelijkingsinformatie actueel houdt. Ook is het van belang dat je gelijke producten vergelijkt. Voorbeeld 1: wanneer je de duurzaamheidsaspecten van een zomerjas wilt uitlichten, kun je deze niet vergelijken met een winterjas, omdat een winterjas bij voorbaat meer materialen bevat. Voorbeeld 2: wanneer je een elektrische auto vergelijkt met een benzineauto, vergelijk dan dezelfde delen van de levensloop, bijvoorbeeld allebei vanaf productie tot aan de eerste 5 gebruiksjaren.  
   

• Correct: Ik gebruik bestaande betrouwbare keurmerken om mijn duurzaamheidsinformatie te onderbouwen. Bestaande betrouwbare keurmerken kunnen ingezet worden als onderbouwing voor een duurzaamheidsclaim. Voorbeeld: ‘dit product is MSC-gecertificeerd’, is een feitelijk kenmerk, pas op dat je feitelijk blijft en het niet aanpast naar ‘duurzame vis’.  

• Onjuist: Mijn uitingen zijn multi-interpretabel en daardoor onduidelijk. Dit is de tegenhanger van feitelijk en controleerbaar. Termen zoals ‘groen’ en ‘verantwoord’ worden door elke lezer anders geïnterpreteerd, en mogen daarom niet meer. Vervang dit soort termen door concrete kenmerken. Voorbeeld 1: als je schrijft ‘groen geproduceerd’, en daarmee bedoel je dat het is gemaakt in een fabriek die op zonne-energie draait, schrijf dan ‘geproduceerd met zonne-energie’. Voorbeeld 2: als je product specifieke duurzaamheidskenmerken heeft, bijvoorbeeld een fairtrade én biologisch geproduceerde banaan, noem dit dan expliciet, en vang het niet samen door een term als ‘verantwoord product’. 
   

• Onjuist: Ik gebruik vergelijkende termen zoals ‘duurzamere’ en ‘beter’, om mijn duurzaamheidsaanbod te onderscheiden. Zonder referentieproduct is het niet mogelijk om vergelijkende termen te gebruiken. Voorbeeld: ‘duurzamere keuze’ is een verleidelijke aanduiding om een grote groep producten met duurzaamheidskenmerken te groeperen. Wil je weten hoe het wel kan? Lees onze Handleiding Duurzaamheidsfilters.  
   

• Onjuist: Ik gebruik graag plaatjes en iconen om het beeldend te maken. Wees voorzichtig met beeldmateriaal. Beeld kan snel verschillend geïnterpreteerd worden en kan daardoor als misleiding worden gezien. Voorbeeld: het gebruik van groene blaadjes en een wereldbolletje geven een generieke indruk en worden daarom gezien als misleiding. Als je beeld wilt gebruiken, kies dan voor logo’s van bestaande keurmerken, zoals het Label EU Biologisch.  
   

• Onjuist: Ik maak gebruik van CO2-compensatie en daarom ben ik klimaatneutraal. Het inzetten op compensatie is niet meer voldoende om de claim te maken dat een organisatie klimaatneutraal, CO2-neutraal, etc. is. Deze claim kan alleen gemaakt worden als het volledig wordt bereikt door eigen inzet.  

Conclusie  

De basis van betrouwbare en juridisch correcte duurzaamheidscommunicatie ligt bij feitelijke en controleerbare informatie. Op die manier help jij je klant om een weloverwogen keuze te maken.  

Gebruik bovenstaand stappenplan om (onbedoelde) misleidende informatie te voorkomen. En kijk ook eens naar onze andere hulpmiddelen, zoals:  

• Voor duurzaamheidscommunicatie: Microlearning duurzaamheidsclaims, 

• En: Handleiding Duurzaamheidsfilter, 

• En voor bredere duurzaamheidsambities: Quickscan Duurzaamheidscertificering.  

Vragen?  

Heb je nog vragen? Neem dan contact op met de duurzaamheidsafdeling van Thuiswinkel.org via duurzaamheid@thuiswinkel.org.